అమ్మనాన్న తొలి దైవం అంటారు కానీ మనిషి మాత్రం మానవత్వం మర్చిపోతున్నాడు
అమ్మనాన్న ఆస్తులు కావాలి… కానీ అమ్మానాన్న మాత్రం వద్దు?
అమ్మానాన్నలపై ప్రత్యేక కథనం…
ఖమ్మం, పెన్ పవర్, అక్టోబర్ 3 :
ఒక బిడ్డ పుట్టిన క్షణం నుంచి తల్లిదండ్రుల జీవితం మారిపోతుంది. బిడ్డ నవ్వితే తమ బాధను మరిచిపోతారు. బిడ్డ చదువుకోసం అప్పులు చేస్తారు. బిడ్డ భవిష్యత్తు కోసం తమ కోరికలను పక్కన పెడతారు. పిల్లలకు మంచి జీవితం ఇవ్వాలని తమ జీవితాన్నే త్యాగం చేస్తారు. అలాంటి తల్లిదండ్రులు వృద్ధాప్యంలో అడుగులు తడబడుతున్నప్పుడు, వారి చేతిని పట్టుకోవాల్సిన బాధ్యత మాత్రం పిల్లలదే.
కానీ నేటి సమాజంలో కొన్ని చోట్ల పరిస్థితులు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. పిల్లలను కంటికి రెప్పలా చూసుకున్న తల్లిదండ్రులే వృద్ధాప్యంలో నిర్లక్ష్యానికి గురవుతున్న ఘటనలు మనసును కలచివేస్తున్నాయి. ఆస్తుల కోసం, కుటుంబ విభేదాల కోసం, వ్యక్తిగత కారణాల కోసం తల్లిదండ్రులను దూరం చేసే పరిస్థితులు కనిపిస్తున్నాయి.
ఆస్తి కోసం కాదు… ఆప్యాయత కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు!
తల్లిదండ్రులకు వృద్ధాప్యంలో పెద్ద పెద్ద కోరికలు ఉండవు. ఖరీదైన బట్టలు, విలాసవంతమైన జీవితం కోరుకోరు. తమ పిల్లలు రెండు నిమిషాలు పక్కన కూర్చొని మాట్లాడితే చాలు… ఒక పూట భోజనం ప్రేమగా పెడితే చాలు… అనారోగ్యంగా ఉన్నప్పుడు ‘ఎలా ఉన్నావమ్మా అని అడిగితే చాలు.
పిల్లలు చిన్నప్పుడు ఒక్క అడుగు వేస్తే ఆనందపడిన తల్లిదండ్రులు… తమ వృద్ధాప్యంలో పిల్లల ఒక్క అడుగు తమ వైపు పడాలని ఎదురుచూడాల్సిన పరిస్థితి రావడం నిజంగా బాధాకరం.
నిన్న మీ కోసం వారు… నేడు వారి కోసం మీరు
పిల్లలకు జ్వరం వస్తే రాత్రంతా నిద్రపోకుండా చూసుకున్నది అమ్మ.
పిల్లల చదువుల కోసం తన చెమటను ధారపోసింది నాన్న.
పిల్లల పెళ్లిళ్ల కోసం అప్పులు చేసినవారు తల్లిదండ్రులే.
పిల్లలు జీవితంలో ఎదగాలని తమ జీవితాన్ని త్యాగం చేసినవారు వారే.
అలాంటి తల్లిదండ్రులకు వృద్ధాప్యంలో మనం ఇచ్చే గౌరవం ఏమిటి?
*తల్లిదండ్రులను చూసుకోవడం దానం కాదు… బాధ్యత*
తల్లిదండ్రులను చూసుకోవడం పిల్లలు చేస్తున్న గొప్ప ఉపకారం కాదు. అది తమను పెంచిన మనుషుల పట్ల కనీస మానవ బాధ్యత.
డబ్బు సంపాదించడం జీవితంలో అవసరం. ఆస్తులు సంపాదించడం కూడా అవసరమే. కానీ ఆస్తులు మన వెంట రావు. మనం ఎంత సంపాదించినా చివరికి మనతో ఉండేది మనుషుల అనుబంధమే.
ఇల్లు పెద్దదిగా ఉండటం కంటే… ఆ ఇంట్లో అమ్మానాన్నలకు గౌరవం ఉండటం ముఖ్యం.
*వృద్ధాప్యం వారికి శిక్ష కాకూడదు*
చిన్నతనంలో పిల్లలు తల్లిదండ్రులపై ఆధారపడతారు. వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులు పిల్లలపై ఆధారపడాల్సి వస్తుంది. ఇది ప్రకృతి ధర్మం.
పిల్లలు చిన్నప్పుడు నడవలేకపోతే తల్లిదండ్రులు చేయి పట్టుకుని నడిపించారు. ఇప్పుడు తల్లిదండ్రుల కాళ్లు బలహీనపడితే అదే చేయి పిల్లలు పట్టుకోవాలి.
*ఒక్కసారి ఆలోచించండి…*
మీరు చిన్నప్పుడు ఏడిస్తే మిమ్మల్ని ఓదార్చింది ఎవరు?
మీకు ఆకలి వేసినప్పుడు తన ఆకలిని మరిచి మీకు అన్నం పెట్టింది ఎవరు?
మీ చదువు కోసం తన అవసరాలను తగ్గించుకున్నది ఎవరు?
మీరు అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు రాత్రంతా మీ పక్కన కూర్చున్నది ఎవరు?
ఆ మనుషులే ఈరోజు మీ ప్రేమ కోసం ఎదురుచూస్తున్న తల్లిదండ్రులు.
రేపటి తరాలు మనల్ని చూసే నేర్చుకుంటాయి!
ఈరోజు మనం మన తల్లిదండ్రులను ఎలా చూసుకుంటున్నామో… రేపు మన పిల్లలు కూడా మనల్ని అలాగే చూసే అవకాశం ఉంది.
అందుకే తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం ఒక కుటుంబానికి మాత్రమే సంబంధించిన విషయం కాదు… సమాజానికి సంబంధించిన విలువ.
మన పిల్లలకు ఖరీదైన విద్య ఇవ్వడంతో పాటు మంచి సంస్కారం కూడా నేర్పాలి.
అమ్మానాన్నలను గౌరవించడం నేర్పాలి.
వృద్ధులను ఆదరించడం నేర్పాలి.
కుటుంబ బంధాల విలువను తెలియజేయాలి.
“అమ్మానాన్నలను కోల్పోయిన తర్వాత ఫోటోకు దండం పెట్టడం కంటే… వారు బతికున్నప్పుడే వారి చేతిని పట్టుకోండి
తల్లిదండ్రులు మనతో ఉన్నంతకాలం వారిని ప్రేమిద్దాం. వారి మాటలు వినండి. వారి ఆరోగ్యం గురించి అడగండి. వారికి సమయం కేటాయించండి. వారు కోరుకునేది ఎక్కువ కాదు—మన ప్రేమ, మన గౌరవం, మన తోడు మాత్రమే.
*చివరి మాట*
ఆస్తులు పోతే మళ్లీ సంపాదించవచ్చు.
డబ్బు పోతే మళ్లీ సంపాదించవచ్చు.
కానీ తల్లిదండ్రులు ఒకసారి దూరమైతే… వారి స్థానాన్ని ఎవరూ భర్తీ చేయలేరు.
అమ్మానాన్నలు ఉన్నప్పుడే వారి విలువ తెలుసుకుందాం…
వారి కన్నీళ్లు తుడుద్దాం…
వారి చేతిని పట్టుకుందాం…
వృద్ధాప్యంలో వారికి మనమే అండగా నిలుద్దాం.
మనిషిగా పుట్టిన ప్రతి ఒక్కరి బాధ్యత: తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం, కాపాడడం, ప్రేమించడం.
